Barbara Mutsaers

Een typefout kan al worden geïnterpreteerd als misleidende voedselinformatie. Dat blijkt uit een zaak om een reclamefolder waarin de inhoud van bierflesjes verkeerd stond weergegeven.

Op 19 juli is het besluit van 7 juli 2016 tot wijziging van het Warenwetbesluit bestuurlijke boeten in verband met het stellen van regels over de omzetgerelateerde boete in werking getreden. Wat is er varanderd?

Openbaarmaking van inspectieresultaten wordt steeds vaker ingezet door toezichthouders, teneinde het voedselvertrouwen en voedselveiligheid te vergroten. Dit onderwerp 'transparantie en openbaarmaking' komt uitgebreid aan bod op het Food Law Event op 16 juni.

Recalls van levensmiddelen lijken de laatste maanden aan de orde van de dag. Maar wat als een recall, die is uitgevoerd op aandringen van de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit, achteraf bezien niet noodzakelijk blijkt te zijn geweest? Het aansprakelijk stellen van de Staat der Nederlanden voor geleden recallschade is niet makkelijk.

Boetes die worden opgelegd na overtredingen van voorschriften gesteld bij of krachtens de Warenwet worden in beginsel niet verlaagd als een bedrijf schade ondervindt na publicatie van de overtredingen door de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA). Dergelijke schade moet via de burgerlijke rechter worden gevorderd en niet via het bestuursrecht.

Een leverancier die wordt geconfronteerd met onderzoekresultaten van de NVWA waaruit blijkt dat een levensmiddel niet aan de voedselveiligheidsvoorschriften voldoet, moet direct actie ondernemen en moet zo nodig overgaan tot een recall. Enkel één tegenexpertise overleggen en vervolgens afwachten, is in beginsel onvoldoende.

Stel je voor je laat een houten snijplank vervaardigen. Uit testen blijkt dat de snijplank niet voldoet aan bepaalde eisen. Direct daarna vraag je aan jouw vaste expediteur om de snijplanken te laten vernietigen. Met grote schrik hoor je vervolgens dat de snijplanken op internet worden aangeboden. Wat nu?

Testimonials van klanten worden regelmatig als instrument ingezet om de verkoop van producten te bevorderen. Als je bijvoorbeeld leest dat iemand 56,2 kilo is afgevallen na het nuttigen van bepaalde maaltijdvervangende producten, word je toch nieuwsgierig. Maar let op!

Wordt de consument misleid indien een product steviolglycosiden bevat, terwijl het etiket vermeldt dat het product uitsluitend natuurlijke ingrediënten bevat? Immers steviolglycosiden zijn niet van nature in een product aanwezig, maar worden door een complex proces verkregen.