artikel

Regelgeving voor etiketten tiert welig

Algemeen

Regelgeving voor etiketten tiert welig

De Europese wet- en regelgeving voor etikettering is in ruim zeven jaar uitgegroeid tot een omvangrijk systeem van voorschriften en regels. Vorig jaar is er niet veel aan toegevoegd en de verwachting is dat dit ook komend jaar niet gebeurt. Wel worden onduidelijkheden en onvolledigheden aangepakt. Een kort overzicht van de stand van zaken.Dit artikel is verschenen in VMT 7 van 1 juni 2018.

In 2011 is de verordening vastgesteld over de verstrekking van voedselinformatie aan consumenten, EU/1169/2011. Met deze VIC-verordening plantte de Europese Unie het eerste zaadje voor een volwaardige en harmonieuze regelgeving. Inmiddels is dat zaadje uitgegroeid tot een flinke boom met vertakkingen en uitgroei, van jungleachtige proporties voor wie zich niet elke dag bezighoudt met het voedingsmiddelenrecht.

VIC-verordening volwassen

Bij de vaststelling ruim zeven jaar geleden verving de VIC-verordening een aantal richtlijnen. Die richtlijnen dienden, zo – als de naam al zegt, in nationale lidstaten verder uitgewerkt te worden, bijvoorbeeld in Nederland in het Warenwetbesluit Etiket tering van Levensmiddelen. Omdat verordeningen in de lidstaten rechtsreeks als wetgeving gelden, werd dit met de VIC- verordening grotendeels geharmoniseerd. Daarmee vormt ze de stam van de boom die de etiketteringsregelgeving symboliseert. Voor de hele Europese Unie en alle voedingsmiddelen geldt in grote lijnen dezelfde set hoofdregels. Daarop bestaan uiteraard wel weer uitzonderingen en nationale verschillen op een beperkt aantal punten. De winst is echter dat met de VIC en andere verordeningen harmonisatie de hoofdregel is en nationale verschillen de uitzondering. Toch blijft de etiketteringsregelgeving niet bij de stam die door de VIC-verordening wordt gevormd. Er zijn ook andere wetten en regels die van belang zijn bij etikettering, zoals de voedings- en gezondheidsclaimsverordening (EC/1924/2006) en de beschermde- oorsprong-verordeningen (EG/509/2006 en EG/510/2006). Als het geheel van de wet- en regelgeving voor etikettering wordt bezien, bestaan echter nog wel onduidelijkheden en open eindjes. Deze onduidelijkheden worden enerzijds door de rechtspraak verduidelijkt en anderzijds door de EU-wetgever.

Nog niet uitgegroeid

De rechtspraak, en met name het Hof van Justitie van de Europese Unie (HvJEU), verduidelijkt doorgaans rechtsvragen over zaken waar men in de praktijk tegenaan is gelopen. Een deel van de onzekerheid heeft het HvJEU weggenomen met een aantal uitspraken, bijvoorbeeld over misleiding van de consument in het Teekanne-arrest of over toegestane benamingen van bepaalde producten in het TofuTown- en het Aldi- Champagner Sorbet-arrest. Het HvJEU past hierbij de EU-regelgeving toe en interpreteert die waar nodig om een oor deel te geven. Dit oordeel is vervolgens leidend bij de toepassing van gelijke gevallen in de lidstaten, zoals bijvoorbeeld het Hof Den Bosch de TofuTown-overwegingen heeft toegepast in een procedure die de NZO, de Nederlandse Zuivel Organisatie, had aan gespannen. Naast de rechtspraak heeft de wetgever, het Europees Parlement en de Europese Commissie (EC), een taak om regelgeving waar nodig aan te passen of te verduidelijken. Veel omvangrijke wetgeving is vorig jaar voor etikettering niet vastgesteld. Wel zijn enkele specifieke aspecten nader geregeld en uitgelegd door de wetgever, die meer duidelijkheid moeten scheppen. Zo is nadere wetgeving vastgesteld over producten voor gewichtsbeheersing. Daarnaast heeft de EC een ‘mededeling’ gedaan, een soort handleiding, waarin zij aangeeft hoe de verplichte vermelding van allergenen moet worden toegepast, zoals opgenomen in de VIC-verordening. Alles overziend heeft 2017 geen massale wetswijzigingen op het gebied van voedselinformatie gebracht, maar wel de nodige verduidelijkingen en aanvullingen.

Blijvende groei

Ook voor 2018 wordt veel gedaan om de etiketteringsregelgeving waar nodig aan te passen en te verduidelijken. De acties en discussies die op dit punt worden gevoerd, gaan bijvoorbeeld over de verplichte THT/ TGT-datum en de impact daarvan op voedselverspilling, de nadere regulering van dranken met een alcoholvolumegehalte van meer dan 1,2% (voedingswaardevermelding en lijst van ingrediënten) en de oorsprongsbenaming van een primair ingrediënt. Voor dit laatste is een conceptverordening opgesteld op grond van artikel 26, derde lid VIC-verordening. Daarnaast is er een levendige discussie over front-of-pack voedingswaardevermelding, bijvoorbeeld met een stoplichtlogo. Hierover is door de Europese Commissie op Europees niveau een discussie gestart. Grote voedingsmiddelenproducenten, waaronder Unilever en Mondelez, heb – ben al een pilot opgezet voor een Evolved Nutrition Label. Deze discussie wordt dit jaar nog verder gevoerd. In Nederland geldt nog een verkooptermijn voor producten met het Vinkje tot en met oktober 2018. In de tussentijd wordt hard gewerkt aan de app die voedingsinformatie voor producten inzichtelijk maakt, al dan niet gekoppeld aan de Schijf van Vijf. 

Reageer op dit artikel