artikel

Feiten en fabels

Algemeen

Al fantaserend schreef ik in 2007 in mijn allereerste bespiegelingen voor VMT (nummer 23) een toekomstdroom waarin een bezoek aan de supermarkt niet alleen boodschappen, maar ook een gezondheidsconsult oplevert. Advies over voedings- en bewegingspatroon, gezond- en duurzaamheid wordt bij de kassa uitgedrukt in de virtuele eenheid ‘floepie’. Een bijzondere gedachte die alleen al vanwege privacyredenen niet direct uitvoerbaar is. Maar wel een gedachtegang die in de loop der jaren is blijven leven. Hoe krijgt de consument eenvoudig informatie over gezondheid en duurzaamheid?

Feiten en fabels

Al fantaserend schreef ik in 2007 in mijn allereerste bespiegelingen voor VMT (nummer 23) een toekomstdroom waarin een bezoek aan de supermarkt niet alleen boodschappen, maar ook een gezondheidsconsult oplevert. Advies over voedings- en bewegingspatroon, gezond- en duurzaamheid wordt bij de kassa uitgedrukt in de virtuele eenheid ‘floepie’. Een bijzondere gedachte die alleen al vanwege privacyredenen niet direct uitvoerbaar is. Maar wel een gedachtegang die in de loop der jaren is blijven leven. Hoe krijgt de consument eenvoudig informatie over gezondheid en duurzaamheid?
Destijds streden het Ik Kies Bewust-logo (IKB-logo) en het Gezonde Keuze Klavertje (GKK) van Albert Heijn om van de gezonde keuze de gemakkelijke keuze te maken. Maar door een veelheid aan logo’s en richtlijnen zag de consument door de bomen het bos niet meer. De gezonde keuze werd een zoektocht in een logowoud.
Inmiddels heeft het klavertje van AH een oranje en een groen randje gekregen en was het laatste nieuws tijdens het VMT Food Event dat het IKB-logo het gaat winnen van het GKK. Maar dat we niet moeten rekenen op één logo per 1 januari 2011, zoals VWS graag wil. Laat staan dat het een logo is dat in heel Europa gebruikt gaat worden. Bovendien, er is nog weinig onderzoek gedaan naar de invloed van dit soort gezondheidsinformatie tijdens het boodschappen doen.
Ook een duurzaamheidslogo gaat er voorlopig niet komen. LNV zet nu in op een duurzaamheidssysteem dat analyseert hoe een product scoort op bepaalde aspecten van duurzaamheid, zoals dierenwelzijn, milieu en koolstofdioxide-uitstoot.
Intussen maakt de EFSA korte metten met de voedingsclaims. Maar weinig ingediende claims ziet de voedselautoriteit als voldoende wetenschappelijk onderbouwd. Dit moet duidelijkheid voor de consument verschaffen, maar de vraag is of de VWA wel voldoende capaciteit heeft om toe te zien op de claimsregelgeving.
Mijn toekomstdroom van 2007 is nog geen werkelijkheid. Maar net nu ik op zoek ben naar inspiratie voor mijn allerlaatste bespiegelingen voor VMT valt mijn oog op een bericht van Foodlog.nl. De deelnemers aan de kritische weblog schreven al eerder over de marketingterm duurzaamheid en werden uitgedaagd om met een geloofwaardig alternatief te komen. Het resultaat: een informatiemerk van consumenten waarbij bedrijven gratis kunnen aansluiten, kijkofhetklopt.nl. Geef mensen alle feiten, dan vellen ze zelf wel een oordeel, is het uitgangspunt. Dus geen vooraf bepaalde criteria waaraan een product moet voldoen. Consumenten lopen al scannend met hun mobiele telefoon door de supermarkt, over de boerenmarkt of bij de slager en raadplegen zo een database opgebouwd in Wikimedia. Een opensource-systeem – wat ben ik dol op dat woord – betaald van belastinggeld. In gewonemensentaal. Mensen gebruiken hun mobiele telefoon om streepjescodes te scannen en krijgen zo uitgebreide informatie over het product. Deze informatie komt van fabrikanten, consumenten, wetenschappers, wie maar wil. Het is een Wikipedia-achtige constructie waaraan iedereen kan bijdragen.
Zou dit dan de oplossing zijn? Ik blijf dromen.

Reageer op dit artikel