artikel

Voer voor deskundigen

Algemeen

Het ‘European Food Law Handbook’ is een in het Engels geschreven boek door Professor Bernd van der Meulen en Universitair hoofddocent Menno van der Velde, beiden van Wageningen Universiteit. Het boek is bedoeld om de inhoudelijke en procedurele EU levensmiddelenrecht, inzichtelijk te maken voor diegenen die zich hierin willen verdiepen en om een kader te bieden voor verder onderzoek.

Wetgeving
Boekbespreking
[Voedselveiligheid]

Isabel Rodrigues
Mw. I.C.C. Rodrigues MSc, Regulatory and Public Affairs Officer
Yakult Europe, iccrodrigues@gmail.com

European Food Law Handbook:
Voer voor deskundigen

Het ‘European Food Law Handbook’ is een in het Engels geschreven boek door Professor Bernd van der Meulen en Universitair hoofddocent Menno van der Velde, beiden van Wageningen Universiteit. Het boek is bedoeld om de inhoudelijke en procedurele EU levensmiddelenrecht, inzichtelijk te maken voor diegenen die zich hierin willen verdiepen en om een kader te bieden voor verder onderzoek.

Het ‘European Food Law Handbook’ is een vervolg op het boek van dezelfde auteurs ‘Food Safety Law in the European Union, an introduction (2004)’. Ook nu nemen de auteurs de algemene levensmiddelenverordening (ALV) als leidraad, want de ALV legt de principes van het levensmiddelenrecht vast en alle levensmiddelenrecht komt daaruit voort. Wel is de omvang toegenomen van 228 tot 630 pagina’s.

Wet en achtergronden
Het boek telt achttien hoofdstukken waarvan de eerste zeven het huidige Europese en internationale levensmiddelenrecht weergeven. Uitgelegd wordt zowel de wet als de historische en filosofische achtergrond daarvan. Daardoor komen onderwerpen als inleiding tot het recht, de Europese Unie en haar instellingen, de ontwikkeling van het levensmiddelenrecht en het Witboek over voedselveiligheid, uitgebreider aan bod dan in het eerste boek.
Het Witboek heeft geleid tot de ALV waarvan de principes worden uitgelegd in hoofdstuk 8, onder andere met behulp van overzichtelijke schema’s. Dit hoofdstuk gaat in op definities, doelen, risicoanalyse, management en communicatie, voorzorgsbeginsel, relatie met wetenschap, consumenten en internationale handel.

Structuur wetten
Een belangrijke verbetering ten opzichte van het vorige boek is het analytisch schema van de structuur van het levensmiddelenrecht dat de legislatieve invalshoek van de auteurs weerspiegelt. Deze structuur wordt uiteengezet in de hoofdstukken 9 tot 13 met alle wetgeving die betrekking heeft op producten, processen, presentatie van levensmiddelen en overheidsbevoegdheden.
In de resterende hoofdstukken geven de auteurs onder meer een aanzet om het privaatrechtelijk levensmiddelenrecht in kaart te brengen, waaronder ISO, HACCP, BRC, IFS en de GFSI. Deze ontbrak in het eerste boek.

Privaatrecht
Een andere verbetering is het illustreren van de interactie die bestaat tussen levensmiddelenrecht en andere disciplines van het recht. Hiervoor worden druiven gebruikt als illustratie met voorbeelden van eigendomsrecht, publiek en privaatrecht, douanerecht, EU-recht en verbintenissenrecht, die van toepassing zijn van ‘farm to fork’ .

Dit boek is uniek in het vak van levensmiddelenrecht. Het geeft inzicht in de ontwikkelingen en relaties tussen wetten en instanties op zowel Europees als internationaal niveau die zich de laatste jaren in rap tempo hebben voorgedaan op het gebied van het Europese levensmiddelenrecht. Deze relaties worden vaak met behulp van grafieken en schema’s verduidelijkt, al zijn sommige wat te druk en daardoor mogelijk moeilijk te begrijpen.

Compleet
De auteurs lijken in hun boek geen aspect van levensmiddelenrecht te zijn vergeten. Dat maakt het geschikt voor de beoogde doelgroep: onderzoekers, studenten en geïnteresseerden. Verder is dit boek geschikt voor gevorderde professionals in het levensmiddelenrecht, maar minder voor de doorsnee levensmiddelenbedrijf, waar het gevoel kan ontstaan dat er te veel theorie wordt behandeld die men niet in de praktijk van alledag direct kan gebruiken. Toch kan deze theoretische inhoud bedrijven helpen de vaak onoverzichtelijke Europese besluitvormingsprocessen beter te begrijpen. Daarmee zijn bedrijven beter in staat om op tijd een passende strategie te bedenken en uit te voeren.

Reageer op dit artikel