artikel

Snuiven aan de toekomst in Real Future Store

Algemeen

Levensmiddelen scannen met je mobieltje. Gemaksproducten vers en op voorraad houden met RFID-chips. AGF afwegen op een intelligente weegschaal. Visluchtjes neutraliseren met geurgordijnen. En betalen met je vingerafdruk. Toekomstige ontwikkelingen in supermarktland worden getest in Real Future Store.

Marketing
Omslagverhaal
Thema: Food & Future

Vincent Hentzepeter

Interactief supermarktlaboratorium toont laatste winkeltechnologie
Snuiven aan de toekomst in Real Future Store

Levensmiddelen scannen met je mobieltje. Gemaksproducten vers en op voorraad houden met RFID-chips. AGF afwegen op een intelligente weegschaal. Visluchtjes neutraliseren met geurgordijnen. En betalen met je vingerafdruk. Toekomstige ontwikkelingen in supermarktland worden getest in Real Future Store.

Real Future Store in het Duitse Tönisvorst nabij Düsseldorf is het nieuwste supermarktlaboratorium van de Metro Gruppe. Hier wordt de laatste winkeltechnologie in de praktijk gebracht. De immense hypermarkt met een winkeloppervlak van 8.600 vierkante meter, waarvan 4.400 voor food, heropende in mei zijn deuren. De testwinkel herbergt 65.000 artikelen! Daarmee is dit Real-filiaal veel groter dan de eerste Future Store die de Metro-groep in 2003, even verderop in Rheinberg opende. Met de kennis en ervaring die daar is opgedaan, is een moderniseringsslag gemaakt. Er is geïnvesteerd in de nieuwste (ict)-technieken, zoals de ‘mobile shopping assistant’. Na het downloaden van een speciaal programma fungeert een Nokia-mobieltje in deze winkel als scanner, informatievraagbaak en betalingsmiddel. Blijkt beproefde technologie succesvol, dan volgt een uitrol naar andere filialen.

Draadloze communicatie
Als ik de parkeerplaats van Future Store op draai flitsen vanaf een digitale billboard met 55.000 ledjes de aanbiedingen voorbij. De filiaalmanager kan de informatie vanuit de winkel met een druk op de knop updaten. Dat zie je niet bij de gemiddelde supermarkt. Perswoordvoerder Markus Jablonski neemt me mee naar de verlichte reclamezuil nabij de winkelentree. ‘Hier Real-Song als klingelton. Gratis für ihr handy’, schreeuwt de tekst. Jablonski zet zijn mobiel aan en even later klinkt er een muziekje. “Dat kun je hier downloaden door Blue Tooth in te schakelen.” Dit soort draadloze communicatie loopt als een rode draad door Future Store heen. De klant ziet het niet, maar de ict-structuur in deze winkel is helemaal ingericht op winkelen met je mobiel. Samen met telefoonproducent Nokia en telecombedrijf T-Mobile loopt er momenteel een proef met honderd geselecteerde klanten. Hieruit moet blijken in hoeverre technologie én consument klaar zijn voor het gebruik van de mobiele telefoon als ‘mobile shopping assistant’ (MSA). Wat is er zoal mogelijk? Jablonski: “Klanten kunnen met hun mobiel boodschappen scannen, hun boodschappenlijstje oproepen, informatie krijgen over prijzen, aanbiedingen, ingrediënten en allergenen, meedoen met ons programma voor caloriegereduceerde producten, een plattegrond van de winkel opvragen of er artikelen mee lokaliseren. Ten slotte kunnen ze de hele lijst met inkopen zonder uit te pakken in één keer betalen bij de zelfbedieningskassa’s. Er zijn meer betaalautomaten dan zelfscankassa’s, dus hoef je nooit te wachten.”

Hogeresolutiecamera
Het werkt gemakkelijk, demonstreert Jablonski. De MSA-applicatie treedt in werking na het aanzetten van de mobiele telefoon en invoeren van gebruikersnaam en wachtwoord. Via de keuzetoets ‘T-mobile Internet’ kan de klant de functie ‘winkelen’ kiezen. De Nokia-toestellen beschikken over een hogeresolutiecamera die de barcode ‘leest’. De klant richt zijn mobiel op de barcode van het winkelwagentje, drukt op scan, en het winkelen kan beginnen. Alle inkopen worden vervolgens gescand en in het karretje gelegd. Bij meerdere artikelen volstaat één keer scannen en ingeven van het aantal. Terugleggen van producten is een kwestie van ‘deleten’ uit de inkooplijst. De mobiele telefoon scant niet, maar fotografeert de barcode en vergelijkt die met een database. Dat proces liep in de beginfase niet vlekkeloos. “Je moest de telefoon vrij exact oriënteren boven de streepjescode. Dat gaf problemen. Nu kun je hem in alle richtingen scannen en kan het dus niet misgaan.”
Overal sieren informatiezuilen de winkel. Om de paar schappen staat een terminal met scanner waar een product onder gelegd kan worden. Direct verschijnt er allerlei informatie. “Je kunt prijschecks doen of aanbiedingen bekijken of aansluiten op een van onze programma’s, zoals biologische producten & Real. Even klikken en je komt bij het herkomstcertificaat. Je kunt ook alles vinden over bijvoorbeeld wijnen. Er zit een complete wijnencyclopedie achter dit systeem.”

Oceaangeluiden
Ter verhoging van de winkelbeleving speelt Future Store met licht, geluid en geur. Warme, rode en gele tinten op de vlees- en AGF-afdeling, blauwig licht op de visafdeling en tl-licht op het kruidenierswarengedeelte voor een prijsagressievere uitstraling. Brekende golven en meeuwengekrijs klinken op bij de visafdeling. De geluiden stromen toe vanuit een ‘geluidsdouche’ die geluidsgolven vanuit het plafond naar de vloer zendt. Ik stap een paar meter opzij en de oceaansfeer verstomt. Het geruis zwelt weer aan als ik terug naar de visbalie loop. Tegelijk daalt een parfum van Provençaalse kruiden en citroen over me neer. Een geurgordijn dat in een zone voor de visbalie visgeurtjes moet neutraliseren. “Hier experimenteren we met geur en geluid”, verklaart Jablonski. “Een frisse atmosfeer voor onze klanten. Dat onderstreept nog eens hoe vers alles hier is. Met onze presentatie van vis en zeevruchten hebben we de eerste prijs gewonnen voor de beste visafdeling in de categorie hypermarkten.”
Leuk is de interactieve vloer. Vanuit het plafond wordt een computerspel geprojecteerd met zwemmende vissen. Als ik eroverheen loop schieten ze alle kant op. Net een aquarium. Zo’n spel is er ook voor groente en fruit met virtuele winkelwagentjes. Met mijn voet kan ik karretjes laten bewegen om er neervallend fruit in op te vangen. Een score van tien stuks bij mijn eerste poging. Waardeloos! Maar wat wil je met een notitieblok en een camera in je hand.

Intelligentie
Net als in de winkel in Rheinberg staan op de AGF-afdeling van deze nieuwe Future Store intelligente weegschalen van Metler Toledo, die zelf komkommers van courgettes kunnen onderscheiden. De klant legt groente of fruit op de weegschaal en de camera bovenop herkent het product op vorm en kleur. Tussen appels kan dat onderscheid subtiel zijn. In dat geval krijgt de klant een keuzemenu voor zich met mogelijke opties. “Overal in de winkel is intelligentie ingebouwd, hier helemaal. Dit is sneller en gemakkelijker dan het intypen van nummers. Komt de weegschaal er niet uit, dan worden maximaal drie alternatieven getoond. Zo blijft het overzichtelijk.”
Helemaal nieuw is de toepassing van RFID-chips voor vers vlees. Onder de schaaltjes wordt een radiofrequente chip geplakt. Zo kan de slagerijafdeling exact de voorraad en houdbaarheidstermijn peilen en tijdig product bijmaken. Metro Gruppe gebruikt al langer RFID-technologie voor zijn logistieke operaties, maar voor consumentenartikelen was dit nog te duur. “RFID-chips zijn de toekomst, daar twijfel ik niet aan”zegt Jablonski. Voorlopig gebruiken we het alleen voor onze vleesafdeling als test. Ik sluit niet uit dat ook fabrikanten op termijn hun vleesproducten met RFID-chips gaan leveren of dat we deze proef uitbreiden naar andere versafdelingen.”

Wijnproefstation
Op de wijnafdeling staat een proefstation opgesteld met acht witte en acht rode wijnen uit het middensegment. Allemaal op de juiste temperatuur bewaard. Nodig is een wijnpas die klanten na het tonen van hun legimatiebewijs (leeftijdscheck!) in het station steken. Voorlopig is deze service gratis. Een winkelmedewerker laat me een wijn kiezen. “Wit, de duurste graag”, zeg ik als rasechte Hollander. Met een druk op de knop wordt een bekertje gevuld… van plastic. De wijn smaakt dan ook niet geweldig. Maar als attractie geeft het wel een extra dimensie aan de wijnafdeling.
Door naar de cosmetica-afdeling, waar ik een pasfoto van mezelf laat maken. Met het keuzemenu meet ik mijn evenbeeld digitale aanplakwimpers aan. Toch maar niet…

Vingerafdruk
Op naar de finale: de selfscanningskassa’s met expressekassa’s voor kleinere aankopen en bandkassa’s voor volle wagentjes. Personeel schiet toe om klanten te assisteren. Scannen lukt nog wel, maar klanten lopen vast bij de bediening van het aanraakscherm. “Het went snel”, weet Jablonski. “Natuurlijk kunnen klanten altijd kiezen voor de gewone kassa’s.” Wie met zijn mobiel heeft ingekocht, hoeft niet te scannen en kan in één keer door naar de betaalautomaat. Na het ingeven van ‘totaal’ verschijnt het eindbedrag op het telefoonschermpje. Dit wordt vertaald naar een barcode die de betaalautomaat kan verwerken. Veilig en snel, maar niet voor iedereen even simpel. Bij de betaalautomaten wordt uitleg gegeven over betalen met bankpasjes of creditcards, de mobiele telefoon, met NFC of een vingerafdruk. “NFC staat voor ‘near field communication’, het is een uit Japan overgewaaide technologie die werkt met hoogfrequente radiogolven op een afstand van 10 centimeter”, besluit Jablonski. “Dan wordt het bedrag direct via je mobiel van je rekening geboekt. Nog sneller gaat betalen met een vingerafdruk. Klanten moeten zich dan eerst laten registreren en hun fingerprint laten uitlezen. Die slaan we om privacyredenen niet in onze database op, ook de bankgegevens niet. De uitlezing van de vingerafdruk hier wordt vergeleken met een numerieke code in de database van Easycash. Ook via versleuteling van de gegevens, uiteraard. Betalen met je fingerprint is secondewerk, sneller kan het niet.”

Reageer op dit artikel