artikel

BRC 4 wordt Global Standard for Food Safety

Algemeen

De Britse retailers, verenigd in het British Retail Consortium, publiceerden begin dit jaar de vijfde versie van hun voedselveiligheidsstandaard. Opnieuw zijn de criteria voor fabrikanten zwaarder geworden. Opvallend is dat BRC uit de naam is verdwenen.

De ‘BRC Global Standard Food’ versie 4 stamt uit januari 2005 en moest dus weer worden gemoderniseerd. Begin dit jaar verscheen versie 5. Deze wordt per 1 juli dit jaar van kracht en is vijf jaar geldig. Op de voorkant van de vijfde versie valt direct de nieuwe naam van de standaard op: ‘Global Standard for Food Safety’. Daarmee is de afkorting ‘BRC’ uit de naam verdwenen. De afzenders zijn echter dezelfde gebleven, zo bleek tijdens een door de British Retail Consortium (BRC) verplicht gestelde training voor certificatie-instellingen. Alleen retailers, producentenorganisaties en certificatie-instellingen uit de UK waren direct betrokken bij de revisie. Dat merk je ook aan de doorgevoerde wijzigingen. Zij versterken het Britse karakter van de standaard.

Scope
Het tweede nieuwe element in de naam is: ‘for Food Safety’. De BRC heeft daarmee willen benadrukken dat deze standaard zich richt op het non-competitieve onderwerp van voedselveiligheid. Tijdens het jaarlijkse GFSI-congres, dat onlangs in Amsterdam werd gehouden, bleken de internationale supermarktconcerns ‘maatschappelijk verantwoord ondernemen’ minstens zo hoog op de agenda te hebben staan als voedselveiligheid. Dit onderwerp wordt niet uitgesloten van onderlinge competitie. Gezien de complexe materie zullen individuele supermarktorganisaties hun eigen strategie bepalen en terug vallen op bestaande certificatie schema’s. SA8000 (Social Accountability) lijkt het meeste draagvlak te hebben.

Protocol
Behalve de standaard met daarin de criteria waaraan fabrikanten moeten voldoen, zijn er ook richtlijnen voor certificatie-instellingen hoe en hoe vaak zij moeten controleren. Deze eisen staan in het zogeheten protocol. Een belangrijke verandering daarin is dat wanneer een audit te laat wordt uitgevoerd, waardoor de fabrikant enige tijd zonder geldig certificaat levert, hij een ‘major’ afwijking krijgt bij de audit. Fabrikanten krijgen daardoor een groot belang bij het tijdig plannen van de hercertificatie-audit. Ook bij certificatie-instellingen zorgt dit voor grote druk op de planning. Beide partijen zijn iets dergelijks niet gewend en vinden deze maatregel waarschijnlijk overdreven. Maar wanneer het bedrijf – ook al is het maar een dag – zonder geldig certificaat producten aan Britse retailers levert, is dat bij eventuele problemen voer voor juristen.

Goede voorbereiding
De criteria voor een BRC-certificaat op B en C niveau zijn fors aangescherpt. Bovendien moet de fabrikant bij een C-score verplicht een follow-up audit laten uitvoeren binnen 28 dagen na de audit.
Bedrijven met een A- of een B-score kunnen na de audit vrijwillig kiezen voor een onaangekondigde hercertificatie-audit. Dat wordt op het certificaat zichtbaar gemaakt. Ook met deze werkwijze willen de Britse retailers fabrikanten stimuleren om continu aan de criteria te voldoen. Aan deze werkwijze zitten wel enkele praktische haken en ogen die niet door de standaard worden ingevuld. Samen met de certificatie-instelling kunnen die worden opgelost, maar het blijft afwachten hoe (Britse) retailers daarmee om zullen gaan.

Commitment
De vijfde versie kent een nieuwe hoofdstukindeling waarbij vier pijlers worden onderscheiden: 1. Management commitment, 2. HACCP-systeem, 3. kwaliteitsmanagementsysteem en 4. Basisvoorwaardenpakket. Hoofdstuk 1 ‘Senior Management Commitment’ is nieuw. Hierin zijn reeds bestaande criteria voor betrokkenheid van het topmanagement bijeengebracht en enkele nieuwe toegevoegd. De bijbehorende intentieverklaring is een nieuw ‘fundamental’ criterium. De formulering is dusdanig dat het topmanagement verantwoordelijk wordt gehouden voor het continu voldoen aan de standaard en het realiseren van verbeteringen. Het management moet aanwezig zijn bij het openings- en het afrondende gesprek van de audit. Hij dient te bewaken dat afwijkingen bij de audit worden opgeheven en moet zich regelmatig laten informeren of het bedrijf nog aan de standaard voldoet. De toepassing van de Global Standard for Food Safety is hiermee een doel op zich geworden.

HACCP-systeem
In hoofdstuk 2 HACCP-systeem zijn de eisen herschreven. Net als bij de IFS versie 5, zijn daarin nu de 12 stappen en de zeven principes van de Codex Alimentarus uitgewerkt. Als extra criterium geldt de minimaal jaarlijkse uitgebreide controle of het HACCP-systeem nog up-to-date is, rekening houdend met interne en externe factoren (‘review’). De standaard is hiermee duidelijk volwassener geworden.

Kwaliteitsmanagementsysteem
De eisen aan het kwaliteitsmanagementsysteem (QMS) zijn ondergebracht in hoofdstuk 3.
De kwalificatie ‘fundamental’ is voor het QMS verdwenen. De managementaspecten zijn verplaatst naar hoofdstuk 1. Er is meer aandacht voor contractbeoordeling, specificaties, traceerbaarheid en incidenten. Naast het realiseren van productconformiteit en betere kwaliteitsdoelstellingen dient het systeem te bewaken dat het bedrijf steeds aan de standaard voldoet (interne audits, realiseren van corrigerende/ preventieve maatregelen). Het bedrijf hoort na te gaan welke incidenten de continuïteit van de leveringen kunnen bedreigen: uitval van stroom, watervoorziening, communicatie (internet/telefoon/fax), maar ook zaken als brand of overstroming en sabotage of opzettelijke besmetting van producten. Een procedure moet voorzien in het snel herstellen van de leveringen.

Basisvoorwaardenpakket
De hoofdstukken voor de fabriek (4), beheersing van het product (5), beheersing van het proces (6) en personeel (7) zien de retailers als het basisvoorwaardenpakket. In hoofdstuk 4 is er meer aandacht voor het verhogen van de veiligheid door het weren van onbevoegden op het terrein en in de gebouwen: bedrijven moeten hun personeel trainen in veiligheidsprocedures en stimuleren om onbekenden aan te spreken. Ruimtes met beperkte toegang moeten worden aangewezen, terwijl procedures de veilige opslag en transport van grondstoffen, materialen en eindproducten moeten garanderen.

Veel criteria zijn opgesteld om besmetting met productvreemde materialen te voorkomen. De oude standaard was daarin soms zeer zwart-wit. Met de nieuwe versie is daar gelukkig verandering in gekomen: de maatregelen voor de beheersing van glas (ramen, lampen) kunnen worden genomen op basis van een risicoanalyse. Verder moet een bedrijf kunnen aantonen dat materialen geschikt zijn voor direct contact met levensmiddelen. Ook verpakkingsmaterialen vallen daaronder. Tot slot is er, gelet op de actuele recalls, meer aandacht voor de beheersing van allergenen en de juiste etikettering van producten met allergenen.

Conclusie
Inhoudelijk is de nieuwe versie duidelijk gegroeid en heeft het stadium van volwassenheid bereikt. Het topmanagement heeft een allesbepalende verantwoordelijkheid gekregen in het toepassen van de Global Standard for Food Safety en is daarmee ook volledig aanspreekbaar. Ontwijkend gedrag van de directie, wat soms bij een audit nog wel eens voorkomt, kan niet meer. De BRC 5 heeft een tegengestelde beweging gemaakt als de IFS: er zijn criteria bijgekomen in plaats van minder (ca. 325, was ca. 275; IFS 5 ca. 250, was ca. 335). De kans op afwijkingen is daarmee groter geworden. Omdat het eindresultaat van een audit afhankelijk is van het aantal afwijkingen en de scoringscriteria zijn aangescherpt, is de ‘uitdaging’ voor fabrikanten aanzienlijk gegroeid. Met de onaangekondigde audits doet de BRC daar nog een schepje bovenop.

Reageer op dit artikel