artikel

Nitraten en nitrieten

Algemeen

De in juli 2006 verschenen Richtlijn 2006/52/EG wijzigt het gebruik van bepaalde voedingsmiddelenadditieven aanzienlijk. In enkele artikelen zullen deze wijzigingen worden toegelicht. In deze eerste aflevering wordt het gebruik van de additieven E 249 Kaliumnitriet, E 250 Natriumnitriet, E 251 Natriumnitraat en E 252 Kaliumnitraat behandeld.

Voedingsmiddelenbedrijven hebben tot 15 februari 2008 de tijd om hun receptuur aan te passen. Daarna is het verboden om voedingsmiddelen die niet voldoen aan de gewijzigde regelgeving te verhandelen. Wel mogen de vóór 15 augustus 2008 in de handel gebrachte of geëtiketteerde voedingsmiddelen die niet aan de regelgeving voldoen, worden verkocht zolang de voorraad strekt.

Advies EFSA
Op advies van de EFSA, de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid worden de hoeveelheden toegevoegde nitrieten en nitraten aan voedingsmiddelen verlaagd om het nitrosaminengehalte zo laag mogelijk te houden. Wel moet de microbiologische veiligheid van voedingsmiddelen gewaarborgd blijven. De EFSA adviseert daarom de gehalten aan nitriet en nitraat in de wetgeving vast te leggen als ‘toegevoegde hoeveelheid’ daar niet zozeer de resthoeveelheid.als wel de toegevoegde hoeveelheid nitriet bijdraagt tot de remmende werking tegen C. botulinum. Er is gekozen voor het vastleggen van de toegevoegde hoeveelheid daar deze meetbaar is. De resthoeveelheid van een toegevoegde stof kan variëren door de van nature aanwezige hoeveelheid en door omzetting van de stof, bij voorbeeld van nitraten in nitrieten na toevoeging. En dat maakt een normstelling veel moeilijker.

Toegevoegde hoeveelheden
Op basis van het advies van de EFSA zijn de toe te voegen hoeveelheden van de additieven E 249 kaliumnitriet, E 250 natriumnitriet, E 251 natriumnitraat en E 252 kaliumnitraat van een groot aantal voedingsmiddelen vastgelegd. Een aantal traditioneel vervaardigde vleesproducten vormen daar een uitzondering op. Daarvoor zijn maximale restgehalten vastgesteld die zijn uitgedrukt in NaNO2.
Het vastleggen van die gehalten moet waarborgen dat de aanvaardbare dagelijkse inname (ADI) vastgesteld door het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding in 1990, niet wordt overschreden.

Differentiatie van voedingsmiddelen
De aanpassing van de Richtlijn betekent een sterke wijziging van het gebruik van de bovengenoemde additieven. Een groot aantal voedingsmiddelen waaraan deze voedingsmiddelenadditieven mogen worden toegevoegd, wordt nu met naam genoemd. Daarnaast is van groepen producten de maximumconcentratie of het maximaal restgehalte vastgelegd. Het gewijzigde gebruik van deze additieven is vastgelegd in de tabel ‘Toegestaan gebruik van de voedingsmiddelenadditieven E 249, E 250, E 251 en E 252’. De volledige tabel is te raadplegen op http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/site/nl/oj/2006/l_204/l_20420060726nl00100022.pdf.

Reageer op dit artikel