nieuws

VMT blogt: De tweede kans van Sleeman Breweries: ‘Het kostte me mijn huwelijk.’

Algemeen

VMT blogt: De tweede kans van Sleeman Breweries: ‘Het kostte me mijn huwelijk.’

Bijna een week lang toert VMT dwars door Canada van Toronto tot en met Calgary. Hoe ziet het voedingslandschap van één van de grootste landen ter wereld eruit? Is het meer dan alleen maar de graanschuur van de wereld? In deze tweede blogpost: het bijzondere verhaal van familiebedrijf Sleeman Breweries.

Midden in het centrum van agrifoodhotspot Guelph bevindt zich de brouwerij van Sleeman. Het mag überhaupt een wonder heten dat het bedrijf bestaat, vertelt oprichter John Sleeman binnen in de brouwerij, onder het genot van, hoe kan het ook anders, een groot glas bier en wat borrelsnacks.

Hotel en brouwerij

De vriendelijk ogende grijze oprichter legt uit dat Sleeman eigenlijk al honderden jaren bestaat. Zijn voorouders kwamen in de zeventiende eeuw van Engeland naar Canada waar ze onder andere bierbrouwerijen bezaten en een hotel. Het was dus logisch om ook in het nieuwe thuisland een brouwerij te beginnen. Na enige omzwervingen streek de familie Sleeman neer in Guelph in 1850. Alles ging voorspoedig tot de drooglegging in Canada in 1919. Alle verkoop van alcohol werd in de ban gedaan. De Sleemans lapten dit verbod aan hun laars en begonnen illegaal hun waar te verkopen. Toen ze tegen de lamp liep, werd de familie gedwongen de brouwerij te verkopen. Ze kwamen er met een torenhoge boete vanaf. Ook mochten ze vijftig jaar geen bier meer brouwen.

Importeur Heineken

John Sleeman was als jongeman actief als importeur van onder andere Heineken en Guiness. Hij had al die tijd geen weet van de bijzondere familiegeschiedenis toen zijn tante hem in 1984 het receptenboek (bierbrouwboek) van zijn grootvader in de handen drukte: precies eenenvijftig jaar nadat de Sleemans gedwongen hun brouwerij moesten verkopen. In de tussentijd was de koper al enige tijd gestopt met het brouwen van Sleemanbier. John Sleeman, toch al actief in het bier, besloot de stoute schoenen aan te trekken en de familiebrouwerij te heropenen. En dat gebeurde ook na 55 vijftig jaar, in 1988. Tot en met 2006 ging alles redelijk goed, al waren er natuurlijk altijd moeilijke jaren. Veel geld om te investeren in bijvoorbeeld opleidingen en uitbreidingen was niet voorhanden. In 2006 dreigde een vijandige overname van een groot bedrijf. Welk bedrijf wil Sleeman niet zeggen. “Maar geen Heineken.”

Sapporo

Voor de tweede keer dreigde een roemloos einde. Mocht de vijandige overname bewaarheid worden dan zouden veel medewerkers hun baan verliezen. Dat wilde Sleeman absoluut niet. Als zegen meldde zich daar het Japanse familiebedrijf Sapporo International Beverages division zich als koper. De belofte: geen banenverlies, hetzelfde management en volledige autonomie. Sleeman ging akkoord. En Sapporo, dat vooral onder de indruk was de kwaliteit van de ingrediënten van Sleeman, hield woord. Het gaat Sleeman voor de wind. Met financiële steun van de Japanners kan de Canadese bierbrouwer (1100 medewerkers in drie brouwerijen) weer volop innoveren, investeren en overnames doen. John Sleeman zelf kon 400 miljoen aan Canadese dollars op zijn bankrekening bijschrijven. Iedereen gunt het hem van harte. Sleeman zette in 1988 namelijk alles op het spel om Sleeman Breweries opnieuw te laten starten. Maar wel tegen een hoge prijs. “Het was een project van 10 miljoen Canadese dollar. Ik ging erin met 6 miljoen eigen geld. Ik verloor mijn huis om de boel open te houden. En het kostte me mijn huwelijk.”

Entrepreneur

Volgens Sleeman kan je het niet leren om entrepreneur te zijn. Het gaat erom of je er alles voor over hebt om te slagen. “Ik ben een drop out van de middelbare school. Als je maar de wil hebt om succesvol te zijn, dan wordt je dat ook.” Als we de trap aflopen, op weg naar de uitgang van de brouwerij bij de Sleeman Beerstore vraag ik Sleeman wat zijn vader ervan vond dat hij de familiebrouwerij heropende. “Hij haatte het… Waarom weet ik niet, het is gewoon iets tussen vader en zoon. Ik heb sinds de heropening hem nooit meer gezien.”

Foto's

Reageer op dit artikel