artikel

‘Regelgeving remt gezonde innovaties’

Algemeen

‘Regelgeving remt gezonde innovaties’

Ondernemer Willem Sodderland zet met zijn bedrijf Seamore producten in de markt op basis van zeewier. Er verschijnen steeds meer onderzoeken die de gezonde werking van de ingrediënten in zeewier aantonen, maar dat op verpakkingen en in productinformatie vermelden is niet altijd mogelijk. Dit artikel is verschenen in VMT 7 van 1 juni 2018.

Sodderland begon als start-up drie jaar geleden met de lancering van zeewierpasta. Naast pure (100 procent zeewier) producten zoals zeewiertagliatelle en -bacon, zien nu ook samengestelde producten met 50 procent zeewier (wakame, himanthalia elongata, palmaria palmata) zoals wraps en brood het daglicht. Seamore oogst het zeewier niet zelf, maar werkt daarvoor samen met partners in Ierland en Frankrijk. Daar wordt het zeewier geoogst, gewassen en gedroogd op de juiste, relatief lage, temperatuur, waardoor er een laag percentage vocht in het product blijft en de nutritionele waarde behouden.

Waarom wilt u zeewier op het dagelijkse menu van de Nederlander krijgen?

“Drie redenen. Ten eerste vanwege de prettige, hartige umamismaak die tegelijkertijd werkt als smaakversterker. Met umami is het mogelijk om minder zout te gebruiken en toch een uitgesproken smaak te hebben. Ten tweede wordt zeewier gezien als het meest gezonde eten op aarde, vanwege de hoge concentratie gezonde nutriënten. De natuurlijke aanwezigheid van bijvoorbeeld jodium is redelijk uniek. Ten derde is het eten van zeewier duurzaam. Je hebt er geen land voor nodig en geen zoet water, geen bestrijdingsmiddelen en geen mest. Voor de toekomst wordt zeewier gezien als een van de meest interessante nieuwe bronnen van ons voedsel.”

Welke ingrediënten maken het zo gezond?

“Zeewier heeft veel vezel, weinig calorieën en een heel breed scala aan micronutriënten, waarvan omega-3 vetzuren (EPA en DHA) en jodium belangrijk zijn. Heel belangrijk is alginaat, een extreem langzaam koolhydraat dat zo langzaam verteert dat het zich bijna als een voedingsvezel gedraagt. Daarnaast vermindert het je hongergevoel en houdt het de opname van vet uit je maaltijd tegen. Functioneel voor de voeding zelf werkt alginaat als een binder, een glutenvervanger. Bruine zeewiersoorten zoals wakame hebben de pigmentstof fucoxanthin, die ervoor zorgt dat vetzuren in het lichaam worden afgebroken en dat leidt tot minder vetvorming.”

Hebben jullie zelf onderzoek gedaan?

“We deden vorig jaar testen in samenwerking met Wageningen Universiteit. Medewerkers van Seamore hebben chips in hun armen gezet om de glycemische index over een periode van twee weken te meten. Er is gekeken wat het effect is van het eten van zeewierpasta in vergelijking met reguliere pasta. Die resultaten zijn waanzinnig. Geen piek meer in het glucosegehalte bij zeewierpasta. Ideaal voor bijvoorbeeld diabetici.”

Deze voordelen mogen niet worden gecommuniceerd?

“We hebben de resultaten van ons eigen onderzoek vorig jaar op onze Facebookpagina gecommuniceerd. Maar de claimsverordening staat het niet toe dat we de gezondheidseigenschappen van alginaat ook op verpakkingen vermelden. Er is geen goedgekeurde EFSA-claim voor alginaat. Om een claim goedgekeurd te krijgen, moet er bij EFSA eerst een dossier met grote gevalideerde onderzoeken worden ingediend, maar dat kost veel tijd en geld. Een klein bedrijf als dat van ons ontbreekt het aan middelen en tijd.”

Waarom geen eerdere onderzoeken bundelen en indienen?

“Volgens experts zal dat niet genoeg zijn.”

En weergeven in de voedingswaardetabel?

“Dat mag niet. In de voedingswaardetabel moet je bij koolhydraten verplicht het aandeel suikers aangeven, maar alginaten mag je niet uitsplitsen. Terwijl dat dus langzame koolhydraten zijn, zoals net aangegeven. Sommige mensen classificeren alginaten zelfs als voedingsvezels. Maar officieel mag dat nog niet. Een duidelijk voorbeeld van waar wetgeving de informatie over gezonde eigenschappen richting consument in de weg staat. Voor een consument is dat nu niet te begrijpen en dat maakt het lastiger om het verhaal over zeewier goed te kunnen vertellen. Dat leidt tot verwarring en dat remt innovatie in gezonde voeding.”

Nog meer waar jullie tegenaanlopen?

“Ja. Zo speelt er de discussie over de biologische certificering. Seamore wil graag alle producten biologisch hebben, maar dat kan niet zomaar. We denken dat een biologisch label consumenten ervan bewuster maakt dat we verantwoord en transparant bezig zijn in de keten. Ook denken we dat blockchain daar een grote rol in kan spelen, daar zijn we al mee bezig. Om herkomst, oorsprong, traceerbaarheid en transparantie te kunnen vastleggen en faciliteren. Biologische certificering kan daar ook aan bijdragen. Maar toen wij onze wrap als biologisch wilden introduceren, was SKAL nog niet zover dat bepaalde ingrediënten als biologisch worden erkend. Wij liepen daartegen aan met glycerine. Inmiddels erkent SKAL de biologische glycerine wel – net als in de rest van de wereld – maar voor ons kwam dit te laat. Het is weer een voor beeld van regelgeving en certificering waarbij achter de feiten wordt aangelopen. Daar hebben vernieuwers in de voedings industrie helaas allemaal mee te maken.” 

Reageer op dit artikel