artikel

Stelling: ‘Verplichte etikettering van ingrediënten op de voorkant van de verpakking helpt consumenten een bewuste keuze te maken.’

Algemeen

Stelling: ‘Verplichte etikettering van ingrediënten op de voorkant van de verpakking helpt consumenten een bewuste keuze te maken.’a) Eens. Consumenten kunnen zo een goede afweging maken.b) Oneens. Consumenten letten totaal niet op wat er in een product zit.c) Deels eens. Het kan consumenten helpen, maar kan ook misleidend zijn als het bijvoorbeeld gaat over de hoeveelheid vet per 100 gram product. d) Anders, namelijk …

Stelling: ‘Verplichte etikettering van ingrediënten op de voorkant van de verpakking helpt consumenten een bewuste keuze te maken.’

a) Eens. Consumenten kunnen zo een goede afweging maken.
b) Oneens. Consumenten letten totaal niet op wat er in een product zit.
c) Deels eens. Het kan consumenten helpen, maar kan ook misleidend zijn als het bijvoorbeeld gaat over de hoeveelheid vet per 100 gram product.
d) Anders, namelijk …

Marcel van Beusekom, woordvoerder van de Consumentenbond, kiest a.
“Eens, consumenten hebben het recht op eerlijke en duidelijke informatie. Prominente informatie op de voorkant van de verpakking is essentieel. De fabrikanten hebben de neiging om belangrijke informatie over verzadigd vet en zout, als het al wordt vermeld, weg te moffelen in kleine lettertjes op de achterkant. De informatie moet ook per 100 gram worden vermeld om te kunnen vergelijken. Om de getallen te kunnen interpreteren en het mogelijk te maken in één oogopslag de vergelijking te maken, is het verkeerslichtsysteem een uitkomst. We hopen dat het Europees Parlement dit alsnog aan de voorstellen zal toevoegen. De dagelijkse voedingsrichtlijn met onbegrijpelijke percentages en soms misleidende portiegroottes is dan overbodig.”

Esther de Lange, Europarlementariër namens het CDA, houdt het op d.
“De informatie op etiketten moet duidelijk en leesbaar zijn. Bovendien dient deze zich te beperken tot de belangrijkste kenmerken van een product die voor de gezondheid van de consument van belang zijn: energie, bepaalde nutriënten en allergenen. Wat mij zorgen baart is de tendens bij bepaalde delen van het Europees Parlement om zoveel mogelijk informatie op het etiket te willen vermelden, zoals de herkomst van alle vlees, zuivel, groenten en fruit en producten die hiervan zijn afgeleid. Verplichte herkomstetikettering is prima voor erkende streekproducten, maar het idee om op elk yoghurtpotje de herkomst van de melk te vermelden gaat veel te ver. Haal je de grondstof bijvoorbeeld uit verschillende lidstaten (denk aan onze grensstreken), dan zou je steeds verschillende labels moeten drukken. Het zadelt producenten op met onnodige administratieve lasten en kosten en het belemmert daarmee een exportland als het onze om zijn sterke positie te behouden. De aanname van deze vergaande ideeën rond herkomstetikettering was voor mij een reden om tegen de parlementspositie in de huidige vorm te stemmen. Hopelijk brengt de plenaire vergadering op deze punten nog verbetering.”

Kwaliteitsmanager Ruud van den Burg van Fano Fine Foods vindt c de beste optie.
“Het is in feite nog erger, het wordt zelfs verplicht gesteld deze info per 100 gram aan te geven en niet per portie. Het wordt de lidstaten toegelaten aanvullende regels op te stellen, i.p.v. één integrale EU-verordening. Verder zal voor de producenten een herkomstlabelling voor samengestelde producten een administratieve bende worden. Positief: geen verplichte vermelding van de stoplichten, echter door mogelijke nationale regelgeving kan dit alsnog per land verschillen.”

Reageer op dit artikel