artikel

Perfect pinda’s sorteren

Algemeen

Duyvis zocht een nieuwe sorteerder voor geblancheerde pinda’s. De snackproducent koos voor de bewezen techniek van sorteren op afwijkende kleur en grootte. Om de sorteertechniek op pinda’s te valideren, gebruikte projectengineer Trudie Tijssen een populaire methode uit de farmaceutische industrie. “We zijn drie dagen in twee ploegen bezig geweest met het sorteren.”

“De aanleiding om naar een nieuwe sorteerder uit te kijken was een verandering bij de inkoop van grondstoffen”, legt Trudie Tijssen, projectengineer bij Duyvis uit. Duyvis, dochter van Pepsico, blancheerde voorheen zelf alle pinda’s. Bij deze processtap wordt in een gasverwarmde oven het vliesje van de pinda verwijderd.

Uit kostenoverwegingen besloot het Zaanse bedrijf om voortaan voor een deel geblancheerde pinda’s aan te schaffen uit pindaproducerende landen als de Verenigde Staten en Argentinië. “In deze batches troffen we veel maïskorrels aan”, legt Tijssen uit. De reden hiervoor is dat in de importlanden de vraag naar biofuels de maïsproductie aanwakkert. De bestaande sorteermachines verwijderden de maïskorrels echter onvoldoende. “We kregen klachten van consumenten dat er maïs tussen de pinda’s zat.”

Kleurafwijkingen
Duyvis koos voor een Sortex-sorteerder met een kleurencamera. “Deze machine heeft zich bewezen in de voedingsmiddelenindustrie en de leverancier kon op korte termijn leveren. Bovendien bestaat de machine uit vier modulen. Als er iets stuk gaat in een module, kunnen we nog draaien met de overige drie. En niet onbelangrijk: de machine is goed reinigbaar,” somt Tijssen de voordelen op. Producenten in de landen waar de pinda’s vandaan komen, gebruiken vaak ook dit type sorteerder.
De fabrikant van de sorteerder geeft echter geen garanties voor opschoonpercentages. De klant moet zelf testen met het eigen product, met eigen productspecificaties en zelf bepalen welke vreemde delen moeten worden verwijderd. En zo geschiedde.

Zowel Tijssen als haar directe leidinggevende waren voorheen werkzaam in de farmaceutische industrie. Bij de opstart van nieuwe apparatuur is de validatie-aanpak gebruikelijk in die industrie. Deze aanpak gaat ervan uit dat als een test drie keer succesvol is uitgevoerd, het apparaat goed functioneert bij de gekozen instellingen.

Tijssen besloot om deze test voor de sorteerder toe te passen. Ze ontwikkelde samen met de kwaliteitsafdeling een testkit die bestond uit alle mogelijke vreemde voorwerpen die er tussen de pinda’s kunnen zitten, naast maïskorrels. De meest voorkomende afkeur is een pinda met een stukje vlies erop. Hoeveel vlies er nog op een pinda mag zitten om te worden goedgekeurd, is instelbaar op de machine. Het uiteindelijke doel was om voor elke pindasoort een instelling te vinden met zo min mogelijk afval en tegelijkertijd 100% detectie van de elementen uit de testkit.

Periodiek testen
Tijdens de experimenten werd de inhoud in de sorteerder gestort bij de hoofdstroom. Het team testte twee uitersten qua groottes van pinda’s. Bij de sorteerder kon de capaciteit, lengte van de uitblaaspuls en kleur en grootte van de afwijking worden ingesteld. In de afvalbak moest de gehele testkit terug te vinden zijn. “Anders moesten we het ontbrekende deel, bijvoorbeeld een stukje glas, in een grote bak met pinda’s van de ‘goedstroom’ zoeken. We zijn drie dagen in twee ploegen bezig geweest met sorteren.” Het projectteam moest bijvoorbeeld ook uitzoeken hoe pinda’s van kleur verschillen. “Zijn pinda’s uit Argentinië veel witter dan bijvoorbeeld pinda’s uit China?”, verklaart Tijssen. Nu de sorteerder in gebruik is herhaalt Duyvis de testen periodiek om na te gaan of het apparaat goed blijft functioneren.

Aan de knoppen draaien
De machine is vanaf begin dit jaar operationeel. Hoe laag het afvalpercentage is, wil Duyvis uit concurrentie-overwegingen niet prijsgeven. “Het loopt heel goed. We hebben slechts één keer moeten ingrijpen, vanwege een batch te gele pinda’s. We hadden opeens heel veel afkeur.” Voor deze batch is de testkit opnieuw door de machine gehaald en zijn de instellingen nogmaals aangepast.

De nieuwe sorteerder kostte €250.000. Daarnaast investeerde het bedrijf ook in nieuwe transportbanden richting de sorteerder. Het projectteam bestond naast projectengineer Tijssen, uit een kwaliteitsmedewerker, een externe projectleider voor de installatiebegeleiding en een productiespecialist. Daarnaast waren er diverse operators en twee medewerkers van de technische dienst betrokken.

“We hebben er bewust voor gekozen om ook mensen voor en na het sorteerproces in het team op te nemen. Zo weten ook de mensen die niet dagelijks met het apparaat bezig zijn hoeveel moeite het kost om de juiste instellingen te vinden, wat de consequenties zijn op de sorteerefficiëntie bij niet goed schoonmaken van het apparaat en wat de consequenties zijn van het veranderen van de instellingen voor het afvalpercentage en het eventueel doorlaten van vreemde delen.”

Eén persoon is verantwoordelijk voor de instellingen. Als er een storing optreedt, is deze medewerker de eerste die wordt geroepen en de enige die ‘aan de knoppen mag draaien’.
Belangrijk is dat het aantal consumentenklachten flink daalde sinds de installatie van de sorteerder.

Op stap met testkit
Duyvis bevindt zich nu in de overgangsfase wat betreft inkoop van geblancheerde pinda’s uit de pindaproducerende landen. “Vanwege onze planning moeten we ervoor zorgen dat we altijd kunnen terugvallen op een stroom pinda’s die direct beschikbaar zijn”, legt de projectengineer uit. De testkit heeft een bijkomend voordeel. “We overwegen om met de testkit op stap te gaan om te controleren in hoeverre de apparatuur van de leveranciers de gewenste kwaliteit haalt”, vertelt Tijssen.

‘Een pindagoeroe in Nederland’ vertelde de technologe eerder dat het helemaal niet nodig is om zoveel testen uit te voeren. “Nu gaat hij nieuwe apparatuur aanschaffen en vergelijkbare tests op zijn eigen proces uitvoeren,” besluit Tijssen lachend.

Reageer op dit artikel