artikel

De koelkast van Valérie Klostermann

Algemeen

Wat zijn de beweegredenen achter het koopgedrag van consumenten? Kopen ze altijd dezelfde voedingsmiddelen? Proberen ze vaak nieuwe dingen uit? En wat vinden ze van de verpakkingen? Valérie Klostermann vertelt over de producten die zij in huis haalt.

Valérie Klostermann is 41 jaar en woont in Rotterdam met haar man Herman van Dongen en hun drie kinderen. Ze is projectmanager bij het Voedingscentrum en verantwoordelijk voor het project Verborgen Vetten.
“Ik doe vaak de boodschappen en vind dat leuk om te doen. Ik haal meestal op zaterdag de weekboodschappen en op mijn vrije woensdag een aanvulling op de verse producten, zoals brood en melk.” Klostermann zelf gaat meestal naar de supermarkt, haar man komt ook regelmatig in speciaalzaken. “Voor olijfolie gaat hij naar de Italiaanse winkel, voor bakbananen naar de toko en voor sushi nori (zeewier) naar de Japanse winkel.”
“Hij is de culinaire specialist in huis. Ik ben meer van het snelle en efficiënte werk. Dat betekent niet dat ik uit potjes, blikjes en zakjes kook, die gebruiken we zelden of nooit. We gebruiken alles vers en zo min mogelijk bewerkt, zelfs geen voorgesneden andijvie. En als ik er tijd voor heb maak ik zelf jam, maar tegenwoordig is dat alleen nog in de vakantie”

Vetgehalte
Bij het inkopen let Klostermann op het vetgehalte van producten. “Ik koop over het algemeen magere vleeswaren zoals ham en kipfilet. Mijn zoon houdt erg van salami. Voor hem koop ik ‘light’-salami. Deze bevat nog altijd twintig gram vet per ons, maar dat is nog altijd beter dan bijvoorbeeld dertig gram per ons. Ook bij de koekjes kies ik meestal de minder vette soorten.”
De productkeuzes van Klostermann en haar eetgewoonten zijn sinds ze bij het Voedingscentrum werkt wel veranderd. “Ik gebruik nu vloeibare margarine in plaats van pakjes margarine en doe niet meer op alle boterhammen kaas. Die eet ik namelijk nog wel volvet. Ik had altijd het idee dat ik behoorlijk gezond at, maar er waren echt nog wel wat verbeteringen te maken. Vooral op het gebied van verzadigd vet.”

Halfvolle vla
Klostermann vindt het jammer dat er in Nederland niet net als in Scandinavië melk te koop is met een vetgehalte tussen halfvol en mager in. “Ik koop altijd halfvolle melk, magere vind ik echt niet lekker. In Zweden en Noorwegen is er melk met 0,5% vet erin, dat smaakt prima. Met maar 0,1% vind ik het niet lekker meer.” Wel koopt Klostermann magere yoghurt, maar de gewone (volle) vla. “Eigenlijk vind ik dat vla net als melk halfvol moet zijn. Er zou ook 1,5% of misschien nog minder vet in moeten zitten in plaats van de 3% die gewone vla bevat. Laatst zag ik een pak vla waarop stond ‘bevat slechts 3% vet’. Dat is voor mij bijna hetzelfde als op dropjes zetten dat er geen vet in zit.”

Reageer op dit artikel