“Neem de E-nummers. Deze toevoegingen zijn en blijven nodig om smakelijke, houdbare en veilige voedingsmiddelen te kunnen maken. Destijds zijn deze bij wet geregeld, juist om de veiligheid ervan te garanderen. De consument roept nu massaal dat hij geen E-nummers meer in zijn voeding wil en bestempelt ze als ‘rotzooi’. De omgekeerde wereld.

Blijkbaar zijn we er niet in geslaagd de noodzaak en veiligheid van deze stoffen aan de consument uit te leggen. Dat kunnen wij als sector onszelf verwijten. De consument denkt dat producenten hem willen bedonderen, al dan niet ingegeven door bestuurders, politici, ngo’s. Soms kan dat als terecht worden ervaren.

De industrie zet bijvoorbeeld wel op producten dat deze minder suiker bevatten, maar vermeldt niet dat zij dat soms compenseert door meer vet toe te voegen. Een ander voorbeeld is de vermelding ‘geen suikers toegevoegd’ op producten met daarin al veel van nature aanwezige suikers, daarmee suggererend dat het een suikerarm product is. Ik heb er overigens geen enkele moeite mee dat wanneer een producent zich niet aan de wettelijke regels houdt hij aan de schandpaal wordt genageld. Dat hoort er bij. Consumenten moeten voedingsmiddelen kunnen vertrouwen. Ook als wij daarvoor toevoegingen gebruiken. Wij moeten hen duidelijk vertellen wat en waarom wij deze verwerken.

Het is noodzakelijk om daarover opener te communiceren, niet reactief maar proactief, zodat de consument zelf kan kiezen wat hij wel en niet wil kopen. Consumenten moeten dan wel de consequenties van hun keuzes aanvaarden. Willen zij biologische producten, prima, maar accepteer dan ook dat deze producten duurder zijn dan gangbare producten of dat bepaalde producten soms niet in de schappen liggen omdat ze er eenvoudigweg op dat moment niet zijn. Dat hoort er ook bij.

Op een dergelijke manier zouden wij ook over innovaties moeten communiceren. Wat wij doen, hoe we dat doen en waarom we dat doen. Ook weer proactief, dus niet wachten totdat allerlei protesten de kop op steken. Met openheid kweek je vertrouwen, met stilzwijgen wantrouwen. En het is nu eenmaal veel moeilijker wantrouwen om te buigen dan vertrouwen te kweken.”